NAMIDDAGWANDELINGEN

Voortaan heeft er op elke laatste dinsdag (ipv van maandag) van de maand een wandeling plaats,
waarbij afstand en snelheid wel van belang zijn maar niet primeren.
Het sociale aspect is al even belangrijk.
Een gemoedelijke babbel tijdens de wandeling moet kunnen.
Inschrijven hoeft niet, je komt gewoon naar het SOBA

elke laatste dinsdag van de maand om 14.30u.


HET  WANDELEND  PAARD

Een aantal mensen van De Bilkhage zijn actieve medewerkers van het Wandelend Paard,
sedert het verdwijnen van de Mirakelstappers de grootste wandelclub van Waregem.
www.hetwandelendpaard.wordpress.com


TURNEN

Elke donderdagvoormiddag om 9.30u is er een Soba turnen onder leiding van Erna Ervyn.
Verwacht niet dat je gekraakt zult naar huis gaan,
in beweging blijven is en blijft belangrijk, maar wordt gekoppeld aan het sociale aspect.
Er kunnen zeker nog enkele personen bij, zegt Erna.

***************************************


Bron: KW
Nog twee maanden en tandarts Karel Sabbe (28) vertrekt naar de Verenigde Staten voor een ultraloop van 3.500 km in het Appalachengebergte langs de Amerikaanse Oostkust. Hij hoopt hiermee zijn tweede wereldrecord voor het Guinness Book of Records binnen te halen
.
Karel Sabbe is stilaan zijn handelsmerk aan het maken van extreem sportieve prestaties. Eerder had hij al een wereldrecord te pakken op de Pacific Crest Trail, een tocht van 4.300 km aan de westkust van de Verenigde Staten. Nog langer geleden deed hij het goed op het WK multisport in Nieuw-Zeeland. Je zou bijna vergeten dat hij in het dagelijkse leven als tandarts de kost verdient.

Vind je eigenlijk nog tijd om je beroep uit te oefenen met al die uitdagingen?
"(Lacht) Ja hoor, ik doe mijn werk in twee groepspraktijken en ik geniet er alle steun van mijn collega's. Dat wil zeggen dat ze er in de aanloop op zo'n ultraloop geen bezwaar tegen hebben als ik minder aanwezig ben. Zo werk ik op dit ogenblik drie en een halve dagen per week maar in andere periodes steek ik dan een tandje bij."

"Ik heb de vorige keer tijdens het lopen een tiental beren gespot. Zoiets vergeet je nooit meer"

Op 16 juli vertrek je opnieuw naar de Verenigde Staten voor de Appalachian Trail . Zorgt dat nu al voor stress?
"Neen, maar ik ben me wel intens aan het voorbereiden. Ik ga tot 150 km per week ultralopen in de Vlaamse Ardennen, mijn vaste trainingsparcours dat ik inmiddels ken als mijn broekzak. Bovendien trek ik ook twee keer per maand naar de Ardennen en het Groothertogdom Luxemburg. Daar haal ik toch meer hoogtemeters. Ik loop het liefst in de streek rond Spa, Bouillon en het Mullerthal in Luxemburg. Binnenkort doe ik er een eerste grote test en wil ik 400 km in vijf dagen halen. Zo probeer ik al wat in het ritme te komen van wat me in Noord-Amerika anderhalve maand lang zal te doen staan."

Hoe moet ik me die periode in de Verenigde Staten voorstellen?
"Het is een zware onderneming. Ik zal er dagelijks twee marathons lopen en ik hoop het hele traject in 44 dagen af te leggen en zo het record van 45 dagen te breken. Dat betekent dagelijks 14 uur lopen en stappen op de steile stukken. Je hebt daar toch gemiddeld 3,2 klimkilometers per dag te verwerken en dat is niet niks. Zo'n uitdaging, dat betekent ook dat je in redelijk primitieve omstandigheden leeft. Als ik in die periode drie keer zal kunnen douchen, zal het veel zijn. Als ik niet aan het lopen ben, leg ik me grotendeels te slapen. Dat kan ik me veroorloven omdat mijn schoonbroer Joren Biebuyck me daar begeleidt. Hij doet dat niet alleen als kinesist, maar ook door elke dag de tent op te zetten, voor eten te zorgen en alle mogelijke praktische taken op zich te nemen."

Dit is je tweede grote sportieve uitdaging in de Verenigde Staten. Heb je iets met dat land?
"Ik hou ontzettend van de prachtige natuur daar. Hier hebben we dat niet. Om je een idee te geven. Van die 4.300 km die ik aan de westkust gelopen heb, gebeurde dat amper twee kilometer op asfaltwegen. Ik heb de vorige keer trouwens een tiental beren tijdens het lopen gespot. Dat zijn dingen die je nooit meer vergeet. Toch betekent dit niet dat mijn vrouw en ik in de Verenigde Staten zouden willen wonen. De cultuur die er heerst, ligt ons niet. Bovendien zijn we trots om Belg te zijn en is het hier toch goed leven."

Dit lijkt me een dure investering. Wat kost dit alles?
"Ik denk dat je op 15.000 tot 20.000 euro moet rekenen. Gelukkig word ik gesponsord door Australische Skins, specialist in sport- en compressiekleding. Het merk is hier wat minder bekend maar heel degelijk."

Je bent van Waregem, woont in Gent en werkt nu ook deeltijds in Waregem. Kom je hier ooit terug wonen?
"Ja, we hebben een huis in Anzegem gekocht en hopen er over anderhalf jaar te kunnen intrekken. Eerst hebben we nog wat verbouwingen voor de boeg. We blijven Gent een toffe stad vinden, maar hier in Waregem liggen onze roots en wonen onze familie en vrienden. Daarom willen we graag terugkeren." (FV)